السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

871

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

داد و او بر خود لازم كرد كه از خراسان مُحرم شود ، همانا بر او لازم است كه آن را به صورت كامل انجام دهد . » و در روايت دوم از باب چهاردهم از ابواب سوگند فرموده پيامبراكرم صلى الله عليه و آله كه : « هيچ نذرى در هيچ معصيتى [ صحيح ] نيست و هيچ سوگندى در بريدن پيوند خويشاوندى [ صحيح ] نيست . » و در روايات باب پانزده از ابواب سوگند و باب يكم از ابواب نذر آنچه بر اين دلالت مىكند و باب دوم از ابواب متعه را بنگر كه ممكن است با اين بحث مناسب باشد . باب 4 عدم قدرت در نذر قربانى و نذر هديه براى كعبه از غير دام 1126 - ( 1 ) على بن جعفر گويد : « از برادرم امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى متعهد مىشود كه چيزى را به كعبه هديه كند ، در صورتى كه قدرت بر آن نداشته باشد ، چه چيزى بر عهدهء اوست ؟ امام عليه السلام فرمود : اگر آن را نذر كرده است و قدرت بر آن ندارد ، چيزى بر عهده‌اش نيست و اگر برده يا كنيز يا چيزى ديگر نظير آن دارد آن را مىفروشد و با بهايش عطر مىخرد و با آن كعبه را خوشبو مىكند و اگر چيزى كه دارد مركب اوست ، چيزى بر عهدهء او نيست . » ارجاعات گذشت : در روايات باب دهم از ابواب مقدمات حج مناسب با اين بحث هست . و در روايت هشتم از باب يكم فرموده امام عليه السلام كه : « آنچه بر عهدهء خود قرار داده بر او واجب است مگر آن‌كه چيزى خارج از توانش بر عهدهء خود قرار دهد كه در اين صورت چيزى بر او نيست مگر به مقدار توانش و اين از چيزهايى است كه واجب است از خداوند دربارهء آن درخواست آمرزش كند و نظير آن را تكرار نكند . »